log in








— project
OUDE POSTGEBOUW, TONGEREN

— ligging
Tongeren
— type
restauratie
— functie
residentieel
appartement
kantoor
commercieel
— omschrijving
De primitieve kadastrale toestand (1829-1845) toont een blokvormig (hoofd)gebouw op de hoek Vrijthof-Piepelpoel met een achterkoer en achterbouw in het verlengde van het Vrijthof. Het gebouw wordt kadastraal gerekend tot de Piepelpoel, hetgeen wellicht impliceert dat de gevel oorspronkelijk niet naar het Vrijthof gericht was. De eerste geciteerde eigenaar was houtkoopman Louis Maréchal, die het pand gebruikte als magazijn.
Maréchal verkocht zijn magazijn in 1862 aan Antonius Perreau, die wordt aangehaald als agent van de schatkist. Wellicht kocht hij het huis ambtshalve, want tot 1867 betaalde hij geen belastingen op het goed. Perreau liet het magazijn meteen afbreken en vervangen door een nieuwbouw, wellicht het gebouw zoals het tot heden min of meer bewaard is gebleven. Het hoofdgebouw liep over de gehele breedte van het perceel, met een uitbouw in zuidoostelijke hoek, wellicht een poortgebouw, waarachter een koertje bewaard bleef.
In 1910 verkocht de familie Perreau het pand aan de staat, die er een postkantoor inrichtte. Tot vandaag is deze functie ongewijzigd gebleven. In 1913 werd het poortgebouw noordwaarts doorgetrokken en werd een kleine constructie neergezet op het restant van het koertje. Een latere fase omvatte het overdekken van het koertje.

Dubbelhuis op de hoek Vrijthof-Piepelpoel, in de huidige toestand opgetrokken omstreeks 1862. Bepleisterde bakstenen lijstgevels met neoclassicistische ordonnantie op een hardstenen plint, vijf traveeën en twee bouwlagen onder een schilddak. Risaliet met monumentale ingangspartij en bel-etage met smeedijzeren balkon. Secundaire ingang in het oostelijk gedeelte van het hoofdgebouw. De muuropeningen zijn rechthoekig, terwijl de hoeken van de vensters afgerond zijn. Originele aanbouwen in het oosten: trappenhuis naar de conciërgewoning en poortdoorgang. Parementen in dezelfde vormentaal als het hoofdgebouw.

De ruimteverdeling was vroeger wellicht gefixeerd op een centrale vestibule, die een monumentale ingangspartij met een traphal verbond, en toegang verschafte tot de voornaamste ruimten, die aan weerszijden van de hal te situeren waren. Een secundaire toegangsdeur, te situeren in het oosten van het hoofdgebouw, moet als personeelsingang hebben gefungeerd. Een derde toegangsdeur, te situeren in een oostelijke aanbouw, leidde rechtstreeks naar de verdieping van het hoofdgebouw, waarvan het oostelijk gedeelte een afgezonderd geheel lijkt te vormen, dat slechts op één punt met het eigenlijke corpus in verbinding staat. Wellicht was dit de conciërgewoning.
De indeling van het pand is nog redelijk intact, zeker op de verdiepingen, maar de gelijkvloerse verdieping is grondig verbouwd tot lokettenzaal, waarbij ook de centrale trap en de personeelsingang werden opgeofferd. De kantoren zijn verhuisd naar het achterste gedeelte van het pand en naar een oostelijke aanbouw, achter de reeds geciteerde aanbouw met de conciërge-ingang, die nu als personeelsingang fungeert en als enige doorgang naar de verdieping verschaft.

Interieur : Sobere afwerking. Plankenvloeren, vlak gestucte wanden en zolderingen, zichtbare moerbalken, eenvoudige schoorstenen (eerste verdieping). Decoratief lijstwerk op de eerste verdieping: overgangen tussen wanden en zoldering in de noordwestelijke ruimte en decoratieve onderkant van centrale trap. Metalen zuilen in lokettenzaal.

Vooral belangrijk als beeldbepalend element in de zone Vrijthof, waar twee 19de eeuwse representatieve Belgische instellingen zijn vertegenwoordigd: postkantoor in de westelijke sector, gerechtshof in de oostelijke. In het zuiden vormen de neogotische dekenij en verschillende herenwoningen de afsluiting. Het geheel is gefixeerd op de basiliek. De hôtel-de-maître-structuur van het pand is typisch voor de tijd en benadrukt de status van de bewoner en/of de erin gevestigde instelling.

Het gelijkvloers wordt ingericht tot bankkantoor, een functie die aansluit bij de vroegere bestemming als postkantoor. Ter plaatse van de vroegere wagendoorrit aan het Vrijthof wordt een voetgangersdoorsteek gecreëerd naar een achtergelegen binnenpleintje. Op de 1ste en 2de verdieping wordt telkens 1 woongelegenheid gerealiseerd met telkens een ruim terras met zicht op het Vrijthof en de O.-L.-V.-Basiliek.

Nieuwbouw Piepelpoel:
De verkrotte woning “Piepelpoel nr. 8” wordt afgebroken en vervangen door een strakke witgepleisterde nieuwbouw die in de voorgevel visueel wordt losgemaakt van het monumentale postgebouw. Aan het achtergelegen binnenpleintje wordt een toegang gerealiseerd naar de traphal en lift die gemeenschappelijk worden gebruikt voor het postgebouw en de nieuwbouw die 2 duplex-appartementen omvat, alsook de garage-inrit. Door het grote hoogteverschil tussen het Vrijthof, de binnenkoer en Piepelpoel, kan met Tinnen Potje:
Bij het voormalige handelspand “Tinnen Potje” aan de Vlasmarkt wordt het historische hoofdgebouw gerenoveerd. De banale achterbouwen worden verwijderd en vervangen door een strakke en sobere nieuwbouw die uitgeeft op het nieuwe binnenplein. Het gelijkvloers wordt opnieuw handelsruimte en de bovengelegen verdiepingen een woonst die toegankelijk wordt vanop het binnenplein.

Postgebouw:
Het gebouw wordt volledig gerestaureerd. De houten dakstructuur wordt gerestaureerd en behandeld. De dakbedekking wordt vernieuwd met natuurleien. De houten bakgoot wordt gerestaureerd en bekleedt met zink. De strakke dakuitbouwen en afvoeren worden uitgevoerd met gepatineerd quartz-zink. De gietijzeren dolfijnen worden vernieuwd.

De gescheurde gevels worden plaatselijk verankerd en geconsolideerd. De muren worden eveneens behandeld tegen opstijgend vocht. De gecorrodeerde metalen onderdelen en de balkonborstwering worden behandeld en gerestaureerd. De maaskalkstenen dorpels en plinten worden gerestaureerd. Het rotte houten buitenschrijnwerk wordt vernieuwd met de originele profilering en toevoeging van dubbele beglazing. De gevelbepleistering op de straatgevels en de rechter zijgevel wordt gerestaureerd met reconstructie van de reeds afgebrokkelde lijstdelen. De bakstenen linker zijgevel wordt gekaleid in een uniforme kleur als de gepleisterde en geschilderde straatgevels.
Ter plaatse van de vroegere wagendoorrit naast de rechter perceelsgrens, wordt een voetgangersdoorsteek gerealiseerd naar het achtergelegen binnenpleintje.
In het interieur wordt het gelijkvloers ingericht als bankkantoor. Daartoe worden een aantal scheidingswanden aangebracht. De structuur van de vroegere inkomhal-traphal wordt daarbij hersteld. De trap wordt opnieuw doorgetrokken van de kelder tot de zolder.
Op de verdiepingen worden de houten roosteringen hersteld en behandeld. Er worden brandwerende beplatingen en een akoestische isolatie ingewerkt. Nog aanwezige gestucte plafonds met lijstwerk en de bepleisterde onderzijde van de trap worden gerestaureerd. Rotte houten lintelen worden vernieuwd. Houten binnendeuren en de trap naar de 2de verdieping worden gerestaureerd en behandeld. Er worden nieuwe plankenvloeren aangebracht. De binnenbepleisteringen worden plaatselijk gerestaureerd. De technische installaties van verwarming, sanitair en elektriciteit worden vernieuwd.

Nieuwbouw Piepelpoel nr. 8:
De nieuwbouw wordt opgetrokken in eigentijdse materialen en afgewerkt met een witte gevelpleister, een garagepoort die discreet geïncorporeerd is in een houten wand, grijsgemoffelde aluminiumramen en een dakuitbouw en bakgoot bekleedt met gepatineerd quartz-zink.

Tinnen Potje (Vlasmarkt):
De historische hoofdbouw is geen monument en wordt dus gerestaureerd zonder betoelaging. De banale achterbouw wordt vervangen door een sobere en strakke nieuwbouw die de woonst op de verdiepingen ontsluit via het binnenplein.